အင္တာဗ်ဴး မ၀င္မီၾကဳိတင္ဖတ္ေစခ်င္ပါသည္

ကဲ အင္တာဗ်ဴးသြားမလို႕ဆို ။
 ေနဦး ခဏေလး ။
 ဒါေလးဖတ္ျပီးသြားေနာ္ အက်ဳိးရွိမွာပါ
ခင္ဗ်ား သိျပီးသားေတြလည္းျဖစ္ခ်င္ျဖစ္ေနမွာပါ ဖတ္ၾကည ့္လိုက္ရင္သိမွာပါ မသိေသးရင္ေတာ့ နည္းနည္း ျပင္ဆင္ဖို႕အခ်ိန္ရသြားမွာေပါ့ေနာ္။
စကားဦးသန္းတာမ်ားေနျပီ ဖတ္ၾကည့္လိုက္ပါဦး။
၁။ခင္ဗ်ားအလုပ္ေလွ်ာက္မယ့္ကုမဏီ ေကာ္ပိုေရးရွင္း ၾကီးေတြ ( ဘယ္ေနရာ ဘယ္သူ႔ဆီမွာဘဲျဖစ္ျဖစ္ ) အေၾကာင္း ျဖစ္ႏီုင္မယ္ဆိုရင္ ရသေလာက္ သိေအာင္လုပ္ ပါ ေမးပါျမန္းပါ စပ္စုပါ ဒါဆိုရင္ ခင္ဗ်ား သူတို႕အေၾကာင္း သူတို႕ ဘာေတြလုပ္ေနတာဆိုတဲ့အေၾကာင္း သိလာျပီဆိုရင္ သူတို႕ခင္ဗ်ားရဲ႕စိတ္၀င္စားမႈနဲ႕ ေလ့လာမွတ္သားတတ္တဲ့ အေလ့အက်င့္အရည္အခ်င္းေတြကိုသူတို ႔ သိေအာင္ လက္ခံသြားေအာင္ ခင္ဗ်ားလုပ္ႏိုင္ျပီေပါ့ဗ်ာ။
၂။ interview လုပ္ဖို႕ သတ္မွတ္ေပး ထားတဲ့ ေနရာကို အနည္းဆုံး ၁၀ မိနစ္ ၾကဳိေရာက္ေအာင္သြား ပါ ဒါမွမဟုတ္လည္း အခ်ိန္အတိအက် ေရာက္ေအာင္သြားမယ္။
၃။ သင့္တင့္ေလွ်ာက္ပတ္တဲ့ အ၀တ္အစားကို ၀တ္သြားဖို႕ေတာ့ လုံး၀မေမ့ပါနဲ႔ေနာ္။ ဒါက First Impression ေလ။ အဲဒီၤ ပထမဦးဆုံး ခင္ဗ်ားကို ျမင္တာနဲ႕ အမွတ္ေတြေပးခ်င္စိတ္ေပါက္ေအာင္ ၀တ္တတ္စားတတ္ဖို႕လိုတယ္ေနာ္။
၄။ဧည့္ခံၾကဳိဆိုမယ့္သူ ကိုေတြ႕ရင္ ကိုယ့္ ကို ကိုယ္ မိတ္ဆက္ေပးဖို႔လိုမယ္ဗ်။ ကိုယ္နဲ႕ေတြ႕တဲ့သူေတြအားလုံးကို အထင္ၾကီးေလးစားေလာက္တဲ့ ဟန္ပန္မူယာ ေလးနဲ႕ ဆို ပိုေကာင္းတယ္။
၅။ လက္ဆြဲႏႈတ္ဆက္ၾကျပီဆိုရင္ သူ႕မ်က္လုံးကိုတည့္တည့္စိုက္ၾကည့္မယ္ တစ္ျခားေဘးဘီ ၀ဲယာကို မ်က္လုံးက ေရာက္မသြားေစနဲ႕။ အဲလိုအမူအရာက ေလးနက္မႈကို ေလ်ာ့ပါးေစလိမ့္မယ္။
၆။အခန္းထဲ၀င္ ျပီးလို႕ အင္တာဗ်ဴးမယ့္သူေတြ ေရွ႕ကိုေရာက္တာနဲ႕ ခ်က္ျခင္းေတြ႕တဲ့ ထိုင္ခုံမွာ ၀င္မထိုင္လိုက္မိေစနဲ႕ေနာ္။ သိပ္အေရးၾကီးတယ္ မၾကာခဏ ေတြ႕ရတယ္ ။ ကိုယ္ထိုင္ဖို႕ ထားေပးထားတာဘဲဆိုျပီး ေပါ့ေပါ့ေလးေတြးျပီး ထိုင္ခ်မိလိုက္တာနဲ႕ ခင္ဗ်ားေရွ႕မွာရွိေနၾကတဲ႕ ပုဂၢဳိယ္ၾကီးေတြက ခင္ဗ်ားကို Respect ေပးတတ္တဲ့သူမဟုတ္ဘူးလို႕မ်ားေကာက္ခ်က္ခ်လိုက္ျပီဆိုရင္ေတာ့ ေစာေစာကေျပာတဲ့ First imprssion ေဒါင္းသြားျပီလို႕သာမွတ္ဗ်။ ဒါေၾကာင့္ ခြင့္ေတာင္းျပီးမွထိုင္ဖို႕ လုံး၀( လုံး၀ ) မေမ့နဲ့ေနာ္။
၇။ ေမးလာတဲ့ေမးခြန္းေတြကို ေျဖဆိုတဲ့အခါမွာ ေစ့စပ္ေသခ်ာေအာင္ အေသးစိတ္ အစီအစဥ္ တက်ေျဖဆိုပါ။ ခင္ဗ်ားရဲ႕ အတတ္ပညာစြမ္းရည္ေတြနဲ႕ လုပ္ေဆာင္ႏိုင္စြမ္းေတြကို ေဖၚညႊန္းႏိုင္တဲ့ အခ်က္အလက္ပါ၀င္ ေအာင္ေျဖဆိုေပးဖို႕အေရးၾကီးသလိုဘဲ ေမးခြန္းနဲ႕ မသက္ဆိုင္တာေတြဆို လုံး၀မေျပာမိေစနဲ႕ေနာ္ ။အဲဒီမဆိုင္တာေတြကုိ သူတို႕မ ွမေမးတာေလ၊ ေမးလာတဲ့ေမးခြန္းနဲတိုက္ရုိက္သက္ဆိုင္တဲ့ အေျဖကိုဘဲ ေပးမိပါေစ။
၈။ ခင္ဗ်ားရဲ႕ အလုပ္ရွင္ေဟာင္းအေၾကာင္း၊ လုပ္ငန္းဌာနအေဟာင္းအေၾကာင္းေမးလာတဲ့အခါမွာ ဘယ္ေတာ့မွ မေကာင္းေၾကာင္းေတြမေျပာမိေစနဲ႕ဗ်၊ တကယ္ဘဲ အေရးၾကီးလြန္းလို႕ ထပ္မွာမယ္
မေျပာနဲ႕ တကယ္ လုံး၀မေကာင္းတာေတာင္မွဘဲ ေကာင္းတဲ့အခ်က္ေလးေတြေရြးေျပာမယ္ဗ်
ႏို႔မို႔ဆို ရင္ ခင္ဗ်ားဟာ ကိုယ့္အလုပ္ရွင္ကို ေနာက္ကြယ္မွာ မေကာင္းေျပာျပီး ကိုယ့္ကိုကိုယ္ အမႊန္းတင္တတ္သူ လို႕ ကင္ပြန္းတပ္ ခံရမယ္ေနာ္၊
၉။ ျပီးေတာ့ ခင္ဗ်ားဟာ အလုပ္လာေလွ်ာက္ေနတဲ့ အလုပ္အဖြဲ႕အစည္းကို ဘယ္ေလာက္ေတာင္ ေလးစား အထင္ၾကီးေၾကာင္း ၊ သူတို႕နဲ႕ အတူတူ အလုပ္လုပ္ခ်င္ေၾကာင္း သူတို႕နဲ႕ တစ္ဖြဲ႔တည္း တစ္အုပ္စုတည္း အတူျဖစ္ခ်င္ေနတာကို သိသာေနပါေစ။
၁၀။ အေျခအေနေပးခဲ့ရင္ အင္တာဗ်ဴးျပီးတဲ့အခါ အခန္းထဲကမထြက္ခင္ ေက်းဇူးတင္စကားေျပာျဖစ္ေအာင္  ေျပာေနာ္။ဒါမွမဟုတ္ စာေလးတစ္ေစာင္ နဲ႕ ( အီးေမးလ္းေလးတစ္ေစာင္ေလာက္နဲ႕ ) ေက်းဇူးတင္စကားကို ျဖစ္ေအာင္ေျပာဗ်။ ခင္ဗ်ားကို သူတို႕ရဲ႕ တန္ဘိုးရွိတဲ့အခ်ိန္ေတြ ေပးျပီး ေမးျမန္းေပးခဲ့တာကိုေလ။

စြန္လိုက္သူ

စာေရးသူအမည္                             =    Khaled Hosseini 
ထုတ္ေ၀သည့္ခုႏွစ္ ၊။                        =   April 27th 2004 by Riverhead Trade (first published 2003)


အဓိကဇာတ္ေကာင္           = အမီးရ္  ၊ ဟက္ဆန္ ၊ အာဆက္ဖ္
ဇာတ္အိမ္တည္ေဆာက္ရာေနရာ       =  ကဘူးလ္ ျမဳိ႕ ( အာဖဂန္နစၡတန္ )  နယူးေယာက္ ျမဳိ႕ ( အေမရိကန္ႏိုင္ငံ ) ဖရီးမြန္႔ ျမဳိ႕ ( အေမရိကန္ႏိုင္ငံ )

ရရိွေသာ စာေပဆုမ်ား literary awards =   Humanitarian Award by UNHCR (2006), Exclusive Books Boeke Prize (2004),
                                                         ALA Alex Award (2004)


ဖခင္မ်ားႏွင့္သားမ်ားအေၾကာင္း၊ သူငယ္ခ်င္းမိတ္ေဆြသံေယာဇဥ္ႏွင့္ သစၥာဖ်က္ျခင္း ၊ စသည့္ အျခင္းအရာမ်ားမွာသည္ မ်က္ေမွာက္ အာဖဂန္ႏိုင္ငံ၏ မင္းမဲ႕စရုိက္ ႏွင့္ လူသားမဆန္ေတာ့သည္မ်ား

ဒီစာအုပ္ကို ဆရာမ ၀င့္ျပဳံးျမင့္ က တိမ္ယံသစၥာ အမည္ နဲ႕ျမန္မာဘာသာ ျပန္ဆိုျပီး  ပုဂံစာအုပ္တိုက္ မွ ၂၀၀၉ ခုႏွစ္မွာ ထုတ္ေ၀ခဲ့ဘူးပါတယ္ ။
ဖတ္ေစခ်င္ေသာ အပိုင္းအစေလးမ်ားကေတာ့ ၊

“When you kill a man, you steal a life,” Baba said. “You steal his wife’s right to a husband, rob his children of a father. When you tell a lie, you steal someone’s right to the truth. When you cheat, you steal the right to fairness. Do you see?"

“Hassan!” I called. “Come back with it!”
He was already turning the street corner, his rubber boots kicking up snow. He stopped, turned. He cupped his hands around his mouth. “For you a thousand times over!” he said. Then he smiled his Hassan smile and disappeared around the corner. The next time I saw him smile unabashedly like that was twenty-six years later, in a faded Polaroid photograph.

In the end, I ran.
I ran because I was a coward. I was afraid of Assef and what he would do to me. I was afraid of getting hurt. That’s what I told myself as I turned my back to the alley, to Hassan. That’s what I made myself believe. I actually aspired to cowardice, because the alternative, the real reason I was running, was that Assef was right: Nothing was free in this world. Maybe Hassan was the price I had to pay, the lamb I had to slay, to win Baba. Was it a fair price? The answer floated to my conscious mind before I could thwart it: He was just a Hazara, wasn’t he?
I ran back the way I’d come. Ran back to the all but deserted bazaar. I lurched to a cubicle and leaned against the padlocked swinging doors. I stood there panting, sweating, wishing things had turned out some other way

“Do you want me to run that kite for you?”
His Adam’s apple rose and fell as he swallowed. The wind lifted his hair. I thought I saw him nod.
“For you, a thousand times over,” I heard myself say.
Then I turned and ran.
It was only a smile, nothing more. It didn’t make everything all right. It didn’t make anything all right. Only a smile. A tiny thing. A leaf in the woods, shaking in the wake of a startled bird’s flight.
But I’ll take it. With open arms. Because when spring comes, it melts the snow one flake at a time, and maybe I just witnessed the first flake melting.
I ran. A grown man running with a swarm of screaming children. But I didn’t care. I ran with the wind blowing in my face, and a smile as wide as the Valley of Panjsher on my lips.
I ran.ဒီမွာ ေဒါင္းမယ္ ဗ်

http://www.mediafire.com/file/e0z03mjceqh/The_Kite_Runner-1.pdf

Sophie Zelmani ဆိုဖီ ဇယ္လ္မာနီ သီခ်င္းမ်ား tell me you're joking

Tell me you're joking
He couldn't believe
what his mama said
They put him in their car,
and he got scared
She looked at him
in a such painful way
Oh please mama,
don't torture me this way

She held in close
and tears fell down
He thought of
the words she'd said
your father is gone

Oh no, this can not be
My father would never leave me
So tell me you are joking, mama

She said he didn't suffer,
because he was drunk
But how could she know
she wasn't there when he sunk

Oh no, this can not be
My father would never leave me
So tell me you are joking, mama

He thought
he would accept it
As time passed by
But still there are moments
when he has to cry
He feels his father
should have been there
through the years
But he'll always
send him love
Through thoughts
and through years

♫ Tell Me You're Joking ♫ Sophie Zelmani