ကၽြန္ေတာ္ စိုးမိုးသူ ၏ မွတ္တမ္းမ်ား

ပညာေရး၀န္ၾကီးဌာန ျမန္မာစာအဖြဲ႕ က ဒုတိယအၾကိမ္ ျပင္ဆင္ျဖည့္စြက္ပုံႏွိပ္ျခင္း ထုတ္ေ၀တဲ့ ျမန္မာအဘိဓာန္ စာအုပ္ထဲမွာ
ဒီလိုျပထားပါတယ္
သူ၊ နာမ္ - တစ္စုံတစ္ဦးရည္ညႊန္းေသာစကားလုံး ။ " ေျပာသူ ။ သင္သူ။ "
နာမ္စား - ေျပာသူႏွင့္ၾကားနာသူမွတပါး အျခားတစ္စုံတစ္ဦးကို ရည္ညႊန္းသုံးေသာစကားလုံး။
ပစၥည္း - အမ်ဳိးသမီးျဖစ္ေၾကာင္းျပစကားလုံး ။' ျမဳိ႕သူ။ေက်ာင္းသူ။ အရပ္သူ။"
ဒီလိုေဖၚျပထားပါတယ္။
သူငယ္ မွာလည္း သူငယ္မ ဆိုတဲ့ အသုံးက သူမနဲ႕အတူ ဖန္တီးတဲ့ သူေတြ ေရးသားသုံးစြဲလို႕ ေပၚေပါက္လာတာပါ

သူငယ္ - သငယ္ - နာမ္ -၁။ ကေလးငယ္ ၂။ အသက္ငယ္ရြယ္သူ လို႕ဘဲေဖၚျပာထားျပီး သူငယ္မ ဆိုတဲ့စာလုံးကိုေတာ့ ေဖၚျပထားျခင္းမရွိပါဘူး။
ျပီးေတာ့ အကၽြန္ ဆုိတဲ့စကား က အခုထိ ရခိုင္လူမ်ဳိးေတြ ေယာက်္ားျဖစ္ျဖစ္ မိန္းမျဖစ္ျဖစ္ ယေန႔တိုင္သုံးစြဲေျပာဆိုေနဆဲပါ ရခိုင္ဘာသာတတ္တဲ့သူကိုေမးၾကည့္ႏိုင္ပါတယ္ အကၽြန္မ လို႕ေတာ့ကၽြန္ေတာ္မၾကားဘူးပါ
ျမန္မာအဘိဓာန္မွာ ေတာ့ အကၽြန္ ဆိုတဲ့စကားကို မထည့္သြင္း မေဖၚျပထားပါဘူး

ကၽြန္ ၊ နာမ္ -သူတပါး၏ စိုးပိုင္ေစခိုင္းျခင္းခံရသူ လို႕ဘဲေဖၚျပထားပါတယ္ ( က်ား-မ ခြဲျခားျပီး မထားပါဘူး )ခြဲျခားလိုလာရင္
ကၽြန္ေယာက္်ား ကြၽြန္မိန္းမ လို႕ ခြဲျခား ေဖၚျပႏိုင္ပါတယ္ ( ကၽြန္ထီး ကၽြန္မ မရွိဘူးေနာ္ )
ကၽြန္မ - ဆိုရင္ေတာ့ ဒီလိုဘဲေဖၚျပထားပါတယ္
ကၽြန္မ - နာမ္စား -မိန္းမက မိမိ ကိုယ္ကို ရည္ညႊန္းေသာစကားလုံး

ျပန္ျပီး စဥ္းစားၾကရေအာင္ ဆန္းစစ္ၾကရေအာင္
အေနာက္တိုင္းဘာသာ စကားေတြရဲ႕ အသုံးအနႈန္း လႊမ္းမိုးလာမႈကို တားဆီးခ်င္တဲ့သေဘာပါ
အခုေဆြးေႏြးေနရျခင္းဟာ ျမန္မာစာေပ ကို ျမန္မာ့မူဟန္အတိုင္းဘဲရွိေစခ်င္လို႕ပါ